Çocukluyuz Biz :)

Teşekkür etmek…

Posted on: Mart 15, 2010


Hepimiz çocuklarımızın yeri geldiğinde teşekkür etmeyi bilen, nazik bireyler olmalarını istiyor ve hatta bekliyoruz. Üçüncü bir şahıs çocuklarımıza bir şey verdiğinde (çocuğumuzun yaşından bir şekilde), çocğumuzun ağzından ‘teşekkür ederim’ sözleri çıkmadı mı da hemen müdahale etmek zorunda hissediyoruz kendimizi. Sanki çocuğumuz ‘teşekkür etmezse’ biz üçüncü kişinin gözünde anne-babalığı beceremeyen kişi olacakmışız gibi geliyor. Böyle yargılanan pek çok ebeveyn de var, doğru!

‘Aaaa, bir teşekkür etmeyi bile öğrememişler çocuklarına!’ cümle kalıbını duyarak büyümüş bir neslin evlatlarıyız biz! Aynı yaftayı nasıl yeriz? Bu yergiyi nasıl kaldırırız? Bu durumla karşılaşmamak için de hemen giriyoruz araya, çocuğumuz ağzını bile açamadan:
‘Ne diyoruz birtanem teyzeye?’
‘Ne diyecektik?’
‘Teşekkür ettin mi?’
Sanki biz durumu fark ettiğimizi gösterebilirsek karşımızdakine, en azından eliştirilmekten kurtulabiliriz gibi geliyor……….. Ama bu arada çocuğumuzun öğrenme fırsatını da çalmış oluyoruz.
Bu konuda ne yapabiliriz?
  • Teşekkür etme eylemi önce içimizde minnet ve şükran duygusunun uyanması ile gerçekleşir. Siz verilen her neyse beğenir ve içinizde şürkran duygusu ile teşekkür edersiniz, ya da beğenmez ama gösterilen emeğe ve dikkate karşı minnet ve şükran hisseder ve teşekkür edersiniz. Öyleyse önce bu duyguları tanıtmak ve öğretmek gerekir çocuklara. Bu da en iyi örnek teşkil edilerek yapılır. Yanı çocuğunuz minicik elleriyle size bir resim, hamurdan çiçek vs yapıp verdiğinde, lütfen usulen bir ‘aferin’ ve sıradan bir ‘teşekkür ederim’le hediyesini alıp bir köşeye bırakmayın. Hediyesini gülümseyerek alın, yaptığı işin ne kadar emek gerektirdiğini fark ettiğinizi ona anlatın: ‘Ne kadar dikkatli boyamışsın bu yelkenliyi Alpcim, resimde hiç boş yer bırakmamışsın, üstelik de hiç taşırmadan boyamışsın, denizin mavisi ne güzel olmuş. Bunca emek verdiğin bu resmi bana hediye ettiğin için çok teşekkür ederim. Bilgisayar ekranımın yanına asacağım ve seyredeceğim her gün.’
  • Teşekkür etmek konusunda en kötüsü ise çocukları zorlamaktır. Şükran ve minnet duygusu hissetmeden, zorla teşekkür ettirilen çocuklar aslında yalan söylemiş olurlar, üstelik de bunu kendi ebeveynlerinin istek ve bilgisi dahilinde yapmış olurlar. Çocuğunuzda şükran ve minnet duygusu uyanmıyor, ya da teşekkür etmek istemiyorsa onu zorlamak yerine siz teşekkür edin: ‘Ali Amca çok teşekkür ederiz size, be epeydir Can’la birlikte oynamak için bir Mikado seti almak istiyordum. Çocukluğumda oynadığım bu güzel oyunu oğluma tanıtma fırsatı verdiğiniz için bana çok mutlu oldum.’

Kolay gelsin….

Sedef
About these ads

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logo

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ photo

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Kategoriler

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

%d blogcu bunu beğendi: